دکتر دیسک گردن مشهد با جدیدترین راه ها

بهترین متخصص دیسک گردن در مشهد با تشخیص و درمان تخصصی

چرا دکتر کرمیان بهترین دکتر دیسک گردن در مشهد است؟

چرا دکتر کرمیان بهترین دکتر دیسک گردن در مشهد است؟

پزشک متخصص و مجرب

دکتر فرهاد کرمیان بهترین جراح و متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات با بیش از ۵ سال سابقه فعالیت درمانی در نیشابور و مشهد و فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های علوم پزشکی شهید بهشتی و دوره تخصص دانشگاه علوم پزشکی مشهد به‌همراه تیم پزشکی مجرب خدمات درمانی تخصصی و کم‌تهاجمی را بر اساس استانداردهای علمی روز ارائه می‌دهد.

تجهیزات مدرن و پیشرفته

دکتر کرمیان با بهره‌گیری از تجهیزات پزشکی مدرن و پیشرفته توانسته اند بهترین امکانات را برای تشخیص و درمان دقیق مشکلات مغز و اعصاب فراهم آورند. به‌ویژه ایشان در حال حاضر تنها پزشک در مشهد هستند که از دستگاه فوق پیشرفته کوزا کلاریتی (CUSA Clarity) برای درمان‌های تخصصی مغز و اعصاب استفاده می‌کنند که دقت و اثربخشی درمان را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

تشخیص دقیق

دکتر کرمیان با بهره‌گیری از ارزیابی تخصصی بالینی، بررسی دقیق MRI ستون فقرات گردنی و تطبیق یافته‌ها با علائم عصبی بیمار، تشخیص دقیق دیسک گردن را انجام می‌دهند. این تشخیص هدفمند امکان انتخاب به‌موقع و مؤثرترین روش درمانی را متناسب با شدت درگیری دیسک و وضعیت اعصاب گردنی فراهم می‌کند.

رضایت بالای مراجعین

رضایت بالای مراجعین دکتر کرمیان حاصل ترکیب تجربه تخصصی، دقت در تشخیص و برخورد حرفه‌ای با بیماران است. این اعتماد و رضایت نتیجه توجه به نیازهای فردی هر بیمار و ارائه خدمات درمانی بر پایه اصول علمی و اخلاق پزشکی است.

رزرو نوبت آنلاین و سریع

برای راحتی شما امکان رزرو نوبت آنلاین به صورت سریع و آسان فراهم شده است. برای رزرو نوبت می‌توانید از طریق دکمه دریافت نوبت یا شماره تماس مرکز 09335055155 اقدام نمایید.
چرا دکتر کرمیان بهترین دکتر دیسک گردن در مشهد است؟

دلایل ایجاد دیسک گردن

دلایل ایجاد دیسک گردن
دیسک‌های بین‌ مهره‌ای گردن ساختارهایی فیبری-ژلاتینی هستند که بین مهره‌های گردنی قرار گرفته و نقش ضربه‌ گیر و تسهیل‌ کننده حرکت را ایفا می‌کنند. فتق یا بیرون‌ زدگی دیسک گردنی زمانی رخ می‌دهد که بخش مرکزی (هسته پولپوزوس) از لایه خارجی (آنولوس فیبروزوس) عبور کرده و به ریشه‌های عصبی یا نخاع فشار وارد کند. از دلایل مهم این اتفاق:

فرسایش و پیری دیسک

با افزایش سن محتوای آب دیسک کاهش یافته و خاصیت الاستیکی آن کم می‌شود. این امر باعث ضعیف شدن حلقه فیبری (آنولوس فیبروزوس) و افزایش آسیب‌ پذیری آن به پارگی می‌گردد. در نتیجه این فرسایش زمینه‌ ساز فتق یا بیرون‌ زدگی هسته دیسک می‌شود.

حرکات و فشارهای مکانیکی

بلند کردن اجسام سنگین به روش نادرست.
چرخاندن یا خم کردن ناگهانی گردن.
استفاده طولانی‌مدت از موبایل، لپ‌تاپ یا رانندگی بدون استراحت (وضعیت سر به جلو).
کارهایی که نیاز به تکرار حرکات گردن دارند.

آسیب‌ها و ضربه‌ها

تصادفات به‌ خصوص آسیب شلاقی گردن.
زمین‌ خوردن یا ضربه مستقیم به ناحیه گردن.
صدمات ورزشی.

ضعف عضلات گردن و شانه‌ها

عضلات ضعیف قادر به حمایت مؤثر از ستون فقرات گردنی نیستند و فشار بیشتری به دیسک وارد می‌شود.

عوامل ژنتیکی

برخی افراد به‌طور ارثی بافت دیسک ضعیف‌تر یا کانال نخاعی تنگ‌تر دارند.
وجود اسکولیوز یا مشکلات مادرزادی گردن می‌تواند احتمال فتق دیسک را افزایش دهد.

سبک زندگی و عوامل محیطی

بی‌تحرکی و نشستن طولانی‌مدت.
چاقی (افزایش فشار روی ستون فقرات گردنی)
مصرف دخانیات (کاهش جریان خون و تغذیه دیسک‌ها).
استرس مزمن که موجب انقباض عضلات گردن و فشار بیشتر بر دیسک می‌شود.

بیماری‌ها یا شرایط زمینه‌ای

بیماری‌های بافت همبند (مثل روماتیسم مفصلی).
پوکی استخوان که باعث تغییر ساختار مهره‌ها و فشار غیرطبیعی بر دیسک می‌شود.

علائم دیسک گردن

شدت علائم به میزان و محل فتق بستگی دارد:
درد موضعی گردن: اغلب با حرکات یا نگه‌ داشتن سر در یک وضعیت بدتر می‌شود.
انتشار درد به اندام فوقانی: در اثر فشار بر ریشه عصبی.
پارستزی‌ها: گزگز یا بی‌حسی در شانه، ساعد یا انگشتان.
ضعف عضلانی: به‌خصوص در شانه، بازو یا دست.
علائم نخاعی (میلوپاتی): در موارد شدید اختلال در راه رفتن، کاهش کنترل اسفنکترها و افزایش رفلکس‌ها.
علائم دیسک گردن
روش‌های تشخیصی دیسک‌

روش‌های تشخیصی دیسک‌

پزشک برای تشخیص دقیق معمولاً از ترکیبی از شرح حال، معاینه فیزیکی و روش‌های تصویربرداری استفاده می‌کند:
MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی): دقیق‌ ترین روش برای ارزیابی دیسک.
CT اسکن: برای بررسی ساختار استخوانی.
رادیوگرافی ساده: جهت بررسی تغییرات مهره‌ها.
الکترومیوگرافی (EMG): برای ارزیابی عملکرد عصب‌ها و عضلات.

درمان‌های غیرجراحی دیسک گردن

درمان‌های غیرجراحی دیسک گردن
دیسک گردن یکی از مشکلات شایع در بین افراد است که می‌تواند باعث دردهای مزمن و محدودیت در حرکت شود. دکتر فرهاد کرمیان به‌ عنوان متخصص جراحی مغز و اعصاب علاوه بر جراحی درمان‌های غیرجراحی مؤثری را برای بیماران خود ارائه می‌دهد. این درمان‌ها شامل تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند اوزون‌ تراپی و لیزر پلاسما برای درمان مشکلات دیسک و ستون فقرات است که در ادامه توضیح داده می‌شود.
اوزون‌تراپی: اوزون تراپی دیسک گردن یک روش نوین و موثر برای درمان دردهای ناشی از مشکلات دیسک است. در این روش گاز اوزون به ناحیه آسیب‌ دیده تزریق می‌شود تا با افزایش جریان خون و کاهش التهاب به ترمیم بافت‌ها کمک کند. این روش می‌تواند در کاهش درد و بهبود تحرک بیماران مبتلا به مشکلات دیسک و دردهای رادیکولار مؤثر باشد.
درمان دیسک با لیزر پلاسما: درمان دیسک با لیزر پلاسما یکی دیگر از روش‌های پیشرفته‌ای است که دکتر کرمیان برای درمان مشکلات دیسک به‌کار می‌برد. این درمان از انرژی لیزری برای کاهش فشار و التهاب در دیسک‌های ستون فقرات استفاده می‌کند. لیزر پلاسما با تحریک فرآیند ترمیم طبیعی بدن به کاهش اندازه دیسک و تسکین درد کمک می‌کند. این روش حداقل تهاجم و زمان بهبودی کوتاهی دارد و برای بسیاری از بیماران جایگزینی مناسب برای جراحی است.
فیزیوتراپی تخصصی: پزشک برای بیماران خود برنامه‌های فیزیوتراپی خاصی طراحی می‌کند که شامل تمرینات تقویتی برای عضلات گردن و شانه است. این تمرینات به کاهش فشار از روی دیسک‌ها و بهبود وضعیت ستون فقرات کمک می‌کنند. فیزیوتراپی همچنین می‌تواند به پیشگیری از آسیب‌های بیشتر کمک کند و در طول دوران نقاهت پس از درمان‌های دیگر مؤثر باشد.
تزریق استروئید: تزریق استروئید به فضای اطراف نخاع نیز یکی از درمان‌های رایج برای کاهش التهاب و درد شدید است. این روش می‌تواند برای بیمارانی که دردشان شدید است و به درمان‌های اولیه پاسخ نداده‌اند مفید باشد.
داروها: برای کاهش درد بعد از جراحی معمولاً از داروهای ساده مثل پاراستامول یا داروهای ضدالتهاب مانند ایبوپروفن استفاده می‌شود. در صورتی که درد شدیدتر باشد ممکن است پزشک داروهای خاصی مانند گاباپنتین برای کاهش درد عصبی یا داروهای استروئیدی برای کاهش التهاب را برای مدت کوتاهی تجویز کند.
اصلاح سبک زندگی
کاهش استفاده طولانی از موبایل و لپ‌تاپ بدون استراحت گردنی.
استفاده از صندلی و میز ارگونومیک.
خوابیدن با بالش طبی با ارتفاع مناسب.

جراحی دیسک‌ گردن

جراحی دیسک‌ گردن
در صورت بروز علائم عصبی پیشرونده و درد غیرقابل کنترل، جراحی گردن توصیه می‌شود.

دیسککتومی قدامی گردنی با فیوژن

در این روش دیسک آسیب‌دیده از جلوی گردن برداشته شده و دو مهره به‌وسیله پیوند استخوانی یا قفسه تیتانیومی به هم جوش داده می‌شوند. این کار باعث کاهش سریع فشار روی عصب و بهبود علائم می‌شود ولی حرکت بین دو مهره از بین می‌رود.

جایگزینی دیسک مصنوعی

دیسک آسیب‌ دیده خارج و یک دیسک مصنوعی در جای آن قرار داده می‌شود تا حرکت طبیعی گردن حفظ شود. هزینه آن بیشتر است و تنها برای بیماران با شرایط خاص انجام می‌شود.

فورامینوتومی گردن

با ایجاد برش در پشت گردن فضای خروج عصب بازتر می‌شود تا فشار جانبی از روی آن برداشته شود. این روش ساختار مهره‌ها را حفظ می‌کند اما برای همه بیماران مناسب نیست.

لامینکتومی یا لامینوپلاستی

بخش لامینا برداشته یا باز می‌شود تا فضای بیشتری برای نخاع ایجاد شود و فشار از روی آن برداشته شود. گاهی نیاز به تثبیت مهره‌ها نیز وجود دارد.

پیشگیری از عود یا بروز دیسک

حفظ وضعیت صحیح بدن هنگام نشستن، ایستادن و خوابیدن.
انجام منظم تمرینات کششی گردن و شانه.
اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین به‌صورت ناگهانی.
محدود کردن زمان استفاده مداوم از گوشی و تبلت.
حفظ وزن ایده‌آل و تغذیه غنی از ویتامین D و کلسیم.
پیشگیری از عود یا بروز دیسک

عوارض دیسک گردن

عوارض دیسک گردن
عوارض این مشکل به شدت بیماری و میزان فشار بر نخاع یا ریشه‌های عصبی می‌تواند از خفیف تا بسیار جدی متغیر باشد. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
درد مزمن گردن و شانه: دردی که حتی با استراحت یا درمان‌های اولیه کاهش نمی‌یابد و ممکن است کیفیت زندگی را کاهش دهد.
رادیکولوپاتی گردنی: فشار بر ریشه عصبی باعث انتشار درد، بی‌حسی یا گزگز به شانه، بازو و انگشتان می‌شود.
ضعف عضلانی: اختلال در سیگنال‌ دهی عصبی به عضلات می‌تواند باعث کاهش قدرت در شانه، بازو یا دست شود.
میلوپاتی گردنی: فشار بر نخاع که می‌تواند مشکلاتی مثل اختلال در راه رفتن، عدم تعادل، سفتی عضلات و حتی مشکلات مثانه و روده ایجاد کند. این حالت یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود.
کاهش دامنه حرکتی گردن: خشکی و محدود شدن حرکت گردن در اثر درد، اسپاسم یا تغییرات ساختاری.
سردردهای گردنی: دردی که از گردن منشاء گرفته و به پشت سر و گاهی شقیقه‌ها منتشر می‌شود.
آسیب دائمی عصبی: در موارد پیشرفته یا درمان‌ نشده فشار طولانی‌ مدت می‌تواند باعث آسیب غیرقابل برگشت به اعصاب یا نخاع شود.

مراقبت‌های پس از درمان دیسک

مراقبت‌های پس از درمان دیسک
مراقبت‌های عمومی پس از درمان
استفاده صحیح از گردن‌ بند طبی: طبق توصیه پزشک در مدت محدود برای حمایت و کاهش حرکت گردن.
استراحت نسبی: پرهیز از حرکات ناگهانی و فعالیت‌های سنگین تا زمان مجاز.
رعایت وضعیت صحیح بدن: صاف نگه داشتن گردن هنگام نشستن، ایستادن و کار با رایانه یا گوشی.
خوابیدن اصولی: استفاده از بالش طبی با ارتفاع مناسب.
پرهیز از رانندگی طولانی یا نشستن زیاد: استراحت‌های کوتاه و تغییر وضعیت هر ۳۰–۴۵ دقیقه.

پس از جراحی دیسک گردن
پیروی دقیق از برنامه فیزیوتراپی توان‌ بخشی برای بازگشت تدریجی قدرت و حرکت.
مراقبت از محل جراحی و پیشگیری از عفونت (تعویض پانسمان طبق نظر پزشک).
اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین یا خم‌کردن ناگهانی گردن تا چند هفته.
شروع ورزش‌های کششی و تقویتی بعد از اجازه پزشک.
تفاوت دیسک‌ و آرتروز گردن

تفاوت دیسک‌ و آرتروز گردن

دیسک گردن به بیرون‌ زدگی یا پارگی دیسک بین مهره‌ای گفته می‌شود که باعث فشار روی عصب یا نخاع شده و اغلب با درد شدید، بی‌حسی و ضعف عضلانی همراه است و معمولاً به‌صورت ناگهانی یا پس از ضربه ایجاد می‌شود؛ در حالی که آرتروز گردن یک بیماری مزمن و تدریجی است که به دلیل فرسایش مفاصل و استخوان‌های گردن رخ می‌دهد و باعث درد، خشکی و محدودیت حرکت گردن می‌شود. درمان این مشکل معمولاً شامل دارو، فیزیوتراپی و گاهی جراحی است اما آرتروز بیشتر کنترل می‌شود و تمرکز درمان بر کاهش درد و بهبود عملکرد است.

هزینه جراحی دیسک گردن

هزینه جراحی به عوامل متعددی بستگی دارد که مهم‌ترین آن‌ها شامل نوع روش جراحی انتخاب‌شده (مثل دیسککتومی قدامی، جایگزینی دیسک مصنوعی یا لامینکتومی)، پیچیدگی و وسعت آسیب دیسک، تجهیزات و فناوری‌های به‌کاررفته، تخصص و تجربه جراح، محل انجام جراحی (بیمارستان دولتی یا خصوصی) و مدت زمان بستری در بیمارستان است. همچنین وضعیت سلامت کلی بیمار و نیاز به مراقبت‌های پس از عمل نیز می‌توانند در تعیین هزینه نهایی تأثیرگذار باشند.
هزینه جراحی دیسک گردن

معمولاً بهبودی اولیه چند هفته طول می‌کشد اما بازگشت کامل به فعالیت‌های روزمره ممکن است چند ماه زمان ببرد.

بله، بیماران جوان‌تر معمولاً بهتر به روش‌های جراحی غیرتهاجمی یا جایگزینی دیسک مصنوعی پاسخ می‌دهند در حالی که در بیماران مسن‌تر ممکن است فیوژن مهره‌ها اولویت داشته باشد.

معمولاً بیماران پس از گذشت حداقل ۲ تا ۴ هفته از جراحی و با تأیید پزشک می‌توانند رانندگی را از سر بگیرند، البته این مدت بستگی به روند بهبودی و میزان درد فرد دارد.

دکتر فرهاد کرمیان - بهترین جراح مغز و اعصاب در مشهد
Click